ความจำสั้น…ไปไหม

ผมเป็นคนความจำสั้น..
ไม่รู็ทำไม เอาง่าย ๆ อย่างตอนนี้เพิ่งจบมาได้ปีกว่า ๆ เกือบสองปีแล้วใช่ไหม
ก็เริ่มจำเรื่องราวเมื่อตอนปีหนึ่งไม่ค่อยได้แล้ว จำได้เฉพาะบางเรื่องที่มันชัด ๆ จริง ๆ
ที่มาพูดให้ฟังอย่างนี้เพราะอะไรรู้ไหม?

เมื่อวันศุกร์ไปดูหนังคนเดียว (กลัวมีคนแซวว่าไปกะใครมา กันไว้ก่อน)
ตอนกลับบ้านขึ้นรถเมล์คันนึง ก็เจอกระเป๋ารถเมล์ผู้หญิง
เราก็ว่า หน้าคุ้น ๆ ว่าเคยเห็นที่ไหน เค้าก็มองหน้าเราเหมือนรู้จักนะ
นึก นึก นึก อ๊ออออออออออออออออออ นี่มันรุ่นน้องตอนมัธยมนี่หว่า
คือบ้านน้องคนนี้เค้าทำอาชีพพ่อขับรถเมล์แม่เป็นกระเป๋าของ ขสมก.
เราจำเค้าได้เพราะ … เคยจีบน้องเค้า (เขินว่ะ) แล้วที่สำคัญ
เหมือนเค้าจำเราได้ เพราะเวลาเดินผ่านเราบนรถเมล์ เธอแอบมีชักศอก
ใส่เราอีก เหมือนจะบอกให้รู้ว่า จำกรูไม่ได้เรอะ ไอ้เรากว่าจะรู้ว่าเป็นน้องเค้า
ก็เกือบถึงบ้านแล้ว…

บอกตรง ๆ ค่อนข้างกลัว กลัวที่เวลาเจอคนที่ไม่ได้เจอมานานแล้วจำเค้าไม่ได้
ทั้ง ๆ ที่เค้าทักเราก่อนอ่ะ คือจริง ๆ ไม่ได้หยิ่งอะไรหรอก แต่จำไม่ได้จริง ๆ
บางคนยิ้มให้ เราก็ทำหน้าเฉย ๆ เค้าก็อาจจะเข้าใจผิดได้ ไม่อยากเป็นอย่างนี้เลย

อยากบอกให้ทุกคนรู้ว่า บางครั้งถ้าเหลิมทำหน้าตาดูดาย ทำเหมือนไม่รู้จักนี่
ไม่ใช่หยิ่งหรอกนะ แต่อาจจะจำไม่ได้จริง ๆ จากใจจริงเลย
ไม่อยากเป็นคนที่ชื่อว่า หยิ่ง ถือตัวอะไรพวกนี้

มีทางไหนไหมที่จะแก้อาการเหล่านี้ได้น้อ…